Historia soczewek
Historię soczewek kontaktowych możemy prześledzić cofając się aż do XVI wieku (1585), kiedy to pewien geniusz renesansu zaczął rozważać możliwość korygowania wad wzroku bezpośrednio na powierzchni oka. Od tego czasu, rozpoczęto próby konstruowania soczewek kontaktowych a tworzywo i kształt soczewek ulegały wielu zmianom. Współczesne soczewki kontaktowe stały się najlepszym rozwiązaniem dla wszystkich tych, którzy mają problemy ze wzrokiem.
Początki: twarde soczewki kontaktowe
Idąc w ślady Leonarda da Vinci, Rene Descartes, sławny filozof i matematyk XVII wieku, jako drugi przedstawił koncepcję korygowania wad wzroku soczewkami zakładanymi bezpośrednio na oko (1636). Dopiero pod koniec XIX wieku szwedzki lekarz dr August Muller jako pierwszy założył soczewki swojemu pacjentowi (1889). Pomimo, że soczewki te były jak na owe czasy ogromnym osiągnięciem, to miały kilka zasadniczych wad: zrobione były ze szkła i przykrywały praktycznie całą przednią powierzchnię oka (soczewki twardówkowe). Dopasowanie soczewki polegało na wypróbowaniu ponad tysiąca soczewek zanim wybrano najbardziej odpowiednią. Natomiast duży ciężar soczewek uniemożliwiał w większości przypadków utrzymanie ich w prawidłowym położeniu na oku.
Polimerowa rewolucja i soczewka rogówkowa
W latach 30, amerykański optometrysta William Feinbloom zastosował
najnowsze osiągnięcie w dziedzinie polimerów (PMMA: polimetakrylan
metylu) do skonstruowania pierwszej twardej, wykonanej z tworzywa
nieorganicznego, soczewki kontaktowej. Feinbloom, posługując się
miękką, podobną do wosku, szybko twardniejącą substancją, wykonał odlew
gałki ocznej pacjenta. Na podstawie odlewu produkował formę na której
wytłaczał soczewkę. Chociaż soczewki produkowane w ten sposób były
lżejsze i mniej kruche niż szklane to nadal niestety przykrywały całą
przednią powierzchnię oka.
Twarde nieorganiczne soczewki kontaktowe, które przykrywały tylko
powierzchnię rogówki wprowadzono w latach 40 i wkrótce stały się
dostępne na dużą skalę. Po raz pierwszy w historii, pacjenci mający
problemy ze wzrokiem mieli do dyspozycji alternatywę inną niż okulary.
Innowacyjna konstrukcja: soczewka rogówkowa
W roku 1948, Kevin Tuohy zaprojektował nowy typ soczewki kontaktowej,
dużo mniejszej od soczewki twardówkowej (11-13 mm), która była
pierwszym z produktów nowej generacji twardych soczewek kontaktowych.
Następnie konstrukcja soczewki rogówkowej ulepszona została przez
anglika o nazwisku Dickinson, którego, opatentowane w 1954 r,
?mikrosoczewki? były mniejsze niż poprzedni model (9.5 mm) i zapewniały
większy komfort.
Sztywne soczewki kontaktowe, dostępne również obecnie, wytwarzane są z
gazoprzepuszczalnego, nietoksycznego i wytrzymałego tworzywa.
Produkowane są na zamówienia indywidualne, które poprzedzone są
wykonaniem pomiarów topograficznych gałki ocznej. Soczewki
gazoprzepuszczalne po założeniu na oko pokrywają tylko centralną część
rogówki nie przykrywając pozostałej część gałki ocznej.
Pomimo, że sztywne soczewki kontaktowe zapewniają prawidłowe widzenie i są stosunkowo proste w użyciu, powodują dyskomfort podczas początkowego okresu noszenia a niektórzy pacjenci nigdy nie są wstanie przyzwyczaić się do ich noszenia. Kurz i brud, dostając się pod powierzchnię soczewki, mogą spowodować otarcia rogówki. Noszenie soczewek sztywnych wymaga długiego okresu adaptacji oka do soczewki co zniechęca wielu pacjentów do ich noszenia. W dzisiejszych czasach, sztywne soczewki kontaktowe stanowią niewielki procent rynku soczewek kontaktowych.
Pierwsze kroki ku miękkim soczewkom
W 1963 r, w Pradze, Otto Wichterle i Lim opatentowali pod nazwą
?hydrożel? (HEMA - polimetakrylan 2-hydroksyetylowy) polimer, który
umożliwił wyprodukowanie wygodnych do noszenia, miękkich,
gazoprzepuszczalnych soczewek kontaktowych. Ich sprzedaż rozpoczęła się
w 1971 r. Pierwsze miękkie soczewki kontaktowe przeznaczone były do
dziennego noszenia przez okres 12-24 miesięcy. Takie miękkie soczewki,
chociaż wykonane z innych tworzyw i innymi metodami, są dziś używane
przez 85% pacjentów noszących soczewki kontaktowe na świecie.
Miękkie soczewki kontaktowe wykonane są z tworzyw elastycznych, w
których 36-75% zawartości stanowi woda. Woda umożliwia przenikanie
tlenu do oka.
Technologia wytwarzania soczewek zapewnia jednocześnie optymalny komfort noszenia i najlepszą jakość widzenia.
Miękkie soczewki kontaktowe, po właściwym założeniu, przylegają do
rogówki, umożliwiając ruch powiek bez najmniejszego odczucia
dyskomfortu. Jednakże, roczne soczewki kontaktowe mają kilka wad.
Właściwości polimerów sprawiają, że soczewki miękkie są podatne na
osadzanie osadów na powierzchni i dlatego też wymagają starannego
czyszczenia i dezynfekcji.
Soczewki gazoprzepuszczalne
Sztywne, gazoprzepuszczalne soczewki kontaktowe zostały wprowadzone do użytku między rokiem 1973 a 1979. Wytwarzane są z tworzyw, które zapewniają jednocześnie jakość optyczną typową dla soczewek twardych oraz przepuszczalność dla gazów zbliżoną do gazoprzepuszczalności miękkich soczewek kontaktowych. Tworzywo gazoprzepuszczalne umożliwia dotarcie do oka większej ilości tlenu niż w przypadku twardych soczewek, ale jednocześnie jest mniej odporne na zarysowania i wymaga staranniejszego czyszczenia. Soczewki sztywne gazoprzepuszczalne są mniej komfortowe niż miękkie soczewki kontaktowe.
Sztywne, gazoprzepuszczalne soczewki kontaktowe (RGP) stanowią obecnie
około 15% sprzedaży na rynku wszystkich soczewek kontaktowych.
Soczewki kontaktowe do przedłużonego noszenia
Miękkie soczewki kontaktowe do przedłużonego noszenia zostały
wprowadzone w 1981 r i pierwotnie mogły być noszone przez 30 dni bez
zdejmowania, oszczędzając tym samym ich użytkownikom kłopotów
związanych z codzienną pielęgnacją i dezynfekcją.
W roku 1989 FDA (Urząd Kontroli Leków i Żywności) wymógł na producentach skrócenie rekomendowanego okresu noszenia z 1 miesiąca na 7 dni/6 nocy noszenia bez zdejmowania soczewek z oka.
Miękkie soczewki do przedłużonego noszenia są super cienkie i produkowane z tworzyw o dużej zawartości wody po to, aby zapewnić maksymalną przepuszczalność tlenu, a tym samym większą wygodę i zdrowsze noszenie. W 1985 r, ponad jedna trzecia wszystkich użytkowników miękkich soczewek kontaktowych korzystała z soczewek przeznaczonych do przedłużonego noszenia.
Soczewki kontaktowe systematycznej wymiany
Pierwsze na świecie soczewki systematycznej wymiany wprowadziła firma
Johnson&Johnson. Zostały skonstruowane tak, aby zapewnić komfort i
wygodę konwencjonalnych miękkich soczewek kontaktowych i jednocześnie
zwiększyć bezpieczeństwo ich noszenia przez skrócenie używania jednej
pary soczewek.
Jednodniowe soczewki kontaktowe
W roku 1995, po latach badań i ulepszeń, firma Johnson & Johnson wprowadziła pierwsze jednodniowe soczewki kontaktowe na świecie. Nosi się je przez jeden dzień a następnie wyrzuca. Taki typ soczewek całkowicie eliminuje jakąkolwiek potrzebę pielęgnacji i związanych z nią problemów. Codzienna wymiana soczewek na nowe w znaczącym stopniu ogranicza możliwość wystąpienia infekcji oka. Ponadto, codzienna wymiana soczewek uniemożliwia osadzanie osadów na soczewce, które doprowadzają do pogorszenia jakości widzenia. Ponadto, dzięki temu, że pacjenci najczęściej kupują soczewki w opakowaniach wystarczających na miesiąc lub dłużej, ewentualne zniszczenie lub zgubienie soczewki nie stanowi problemu.
źródło: Johnson&Johnson
Soczewki kontaktowe
- Powikłania oczne związane z soczewkami kontaktowymi
- Nastolatki a soczewki kontaktowe
- Szkody czynione przez słońce
- Soczewki i uroda
- Najczęstsze pytania
- Historia soczewek
- Korzyści z noszenia soczewek kontaktowych
- Noszenie soczewek
- Twój wiek, a wzrok
- Soczewki kontaktowe ACUVUE
- Soczewki kontaktowe - fakty i mity
- Badanie wzroku - czego się możesz spodziewać w trakcie wizyty
- Rodzaje soczewek
[Polecamy »]
[Visioncare.pl - Strona internetowa bez barier]
Nasz serwis Visioncare.pl otrzymał nagrodę główną w prestiżowym konkursie - Strona internetowa bez barier - organizacji Widzialni.eu oraz mediów Agory. Komisja składająca się ze specjalistów ds. standardów dostępności oraz osób niewidomych oceniła nasz serwis najwyżej w kategorii stron komercyjnych.
[Sprawdź swój wzrok przed komputerem]
Poświęć 5 minut nie ruszając się sprzed komputera i przeprowadź 4 testy, które dostarczą Ci informacji o Twoim wzroku.
